Πρόκειται για παλαιό εξωκλήσι που βρίσκονταν στις βόρειο ανατολικές παρυφές του τότε χωρίου και πλέον απόλυτα ενταγμένο στο πολεοδομικό συγκρότημα της σημερινής κωμόπολης.

Η αρχική ημερομηνία κτίσης του ναού δεν είναι γνωστή καθώς στη θέση του βρίσκονταν παλαιότερο κτίσμα το όποιο ανακαινίστηκε το 1946 – 1947.

Σύμφωνα με το ακόλουθο περιστατικό που αφηγείται ο Κατοχιανός Χρήστος Πανάς «Στο βόρειο μέρος της Κατοχής βρισκόταν το ερειπωμένο εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής που ήταν αφημένο στην τύχη του. Οι γυναίκες του χωριού πήγαιναν σ' αυτό τις μεγάλες γιορτές και άναβαν το μικρό καντηλάκι που υπήρχε στην κόγχη του τοίχου, όπου κρεμόταν μια μικρή εικονίτσα της Αγίας Παρασκευής. Ήταν ένα λυπηρό θέαμα και ο πόνος της εγκατάλειψης μεγάλος.

Τότε σύμφωνα με την παράδοση έλαβε χώρα ένα αξιοπερίεργο γεγονός κατά το οποίο η Αγία Παρασκευή φανερώθηκε μια νύχτα σε μια γυναίκα του χωριού, τη Διαμάντω Τσάμη, και της είπε: «Θα πας στο δάσκαλο Χρήστο Πανά και θα του πεις να φροντίσει να με φτιάξουν».

Η γυναίκα καθώς ξύπνησε το πρωί, θυμήθηκε το όνειρο που είδε, αλλά δεν πήγε να εκτελέσει την παραγγελία με αποτέλεσμα το επόμενο βράδυ να παρουσιαστεί ξανά η Αγία στην γυναίκα και να της πει «Αφού δεν πήγες εκεί που σου είπα, από τώρα το πόδι σου θα μείνει παράλυτο». Και έτσι και έγινε! Το πόδι της γυναίκας έμεινε παράλυτο. Η γυναίκα έντρομη και συναισθανόμενη τη λάθος συμπεριφορά της σηκώθηκε από το κρεβάτι, προσευχήθηκε με δάκρυα και παρακαλούσε την Αγία να την κάνει καλά. Ωστόσο τίποτε.

Πήγε λοιπόν το μεσημέρι με παράλυτο πόδι στο σπίτι του δασκάλου, λέγοντάς του ότι εκτελεί εντολή της Αγίας Παρασκευής για να φροντίσει να φτιαχτεί το εκκλησάκι της. Και ως εκ θαύματος από τη στιγμή εκείνη έγινε τελείως καλά. Το θαύμα διαδόθηκε αμέσως σ´ όλη την περιοχή.

Πρόθυμα όλοι έτρεξαν να προσφέρουν υλικά και χρήματα. Τόσος ήταν ο ενθουσιασμός και η ευσέβεια για την Αγία, που δεν περιγράφεται. Οι κάτοικοι έδιναν χρήματα, είδη οικοδομής, κεραμίδια, σανίδες. Οι μάστοροι και λοιποί εργάτες δούλεψαν δωρεάν. Τα παντοπωλεία πρόσφεραν ότι άλλο χρειαζόταν. Κάποιος δεν είχε χρήματα, έκοψε κάτι κυπαρίσσια που είχε, τα έκαμε σανίδες στην κορδέλα και τις έδωσε. Άλλος ξεσκέπασε το παλιό σπίτι του για να προσφέρει τα κεραμίδια, και άλλος άλλα.

Ανοικοδομήθηκε τελικά το εκκλησάκι και οι κάτοικοι γιόρτασαν με ευλάβεια και συγκίνηση τη μνήμη της Αγίας στις 26 Ιούλιου. Έγινε Θεία Λειτουργία με αρτοκλασία και με ομιλία του δασκάλου Χρήστου Πανά, ο οποίος αργότερα δώρισε και μια μεγάλη εικόνα της Αγίας, που τοποθετήθηκε στο αριστερό μέρος του τέμπλου».

Από τότε κάθε χρόνο οι κάτοικοι της Κατοχής τιμούν την Αγία Παρασκευή.